Glimlag – Dis Die Christen Ding Om Te Doen

Soms lyk dit asof die Christen leefstyl een is van swaar, mismoedige en donker tye. So hoe sien paar van die ysters in kerkgeskiedenis hierdie “geluk” storie?

“Rev. Theodore L. Cuyler, the celebrated Brooklyn divine, was visiting the famous London preacher, Rev. Charles H. Spurgeon.  After a hard day of work and serious discussion, these two mighty men of God went out into the country together for a holiday.  They roamed the fields in high spirits like boys let loose from school, chatting and laughing and free from care.  Dr. Cuyler had just told a story at which Mr. Spurgeon laughed uproariously.  Then suddenly he turned to Dr. Cuyler and exclaimed, ‘Theodore, let’s kneel down and thank God for laughter!’  And there, on the green carpet of grass, under the trees, two of the world’s greatest men knelt and thanked the dear Lord for the bright and joyous gift of laughter.” – The Sabbath Recorder, 4 January 1915, page 157. (vanaf Ray Ortlund se blog)

“Should we not see that lines of laughter about the eyes are just as much marks of faith as are the lines of care and seriousness? Is it only earnestness that is baptized? Is laughter pagan?… A church is in a bad way when it banishes laughter from the sanctuary and leaves it to the cabaret, the nightclub and the toastmasters.” – From Encounter with Spurgeon by Helmut Thielecke copyright © 1963 Augsburg Publishing House, p. 26.

“Our sense of humor is a gift from God which should be controlled as well as cultivated.” – Oswald Sanders from Spiritual Leadership, Moody Publishers, 1967, p. 67.

John Calvin, Luther’s friend and fellow Reformer in Geneva also shared Luther’s views on beer.  In his Institutes of Christan Religion he writes, “We are nowhere forbidden to laugh or to be satisfied with food… or to be delighted with music, or to drink wine.” – From Reformation Brewery, The Condensed History of Beer: Part 3

Dink bietjie daaraan, God gee vir ons alles wat goed is –  dit sluit in lag en vriendskap en bier.  Gebruik en geniet goeie dinge, op goeie maniere, tot die glorie van God.

“Command those who are rich in this present world not to be arrogant nor to put their hope in wealth, which is so uncertain, but to put their hope in God, who richly provides us with everything for our enjoyment.” – 1 Tim 6:17

Advertisements

Ask

 

“Now to him who is able to do far more abundantly than all we ask . . . .” Ephesians 3:20

“He is like an eternal, unfailing fountain.  The more it pours forth and overflows, the more it continues to give.  God desires nothing more seriously from us than that we ask Him for much and great things.”

 

Martin Luther, quoted in The Lutheran Study Bible, at Ephesians 3:20.

Heldinne Van Die Reformasie


Katharine von Bora

Die rol van die man en die vrou is deesdae bietjie van ‘n teersaak, nie net in die kerke nie, maar in alle aspekte van die wêreld. Watookal jou opinie op die onderwerp is een ding wat daar nie te veel oor gestrei word is dat mans en vrouens verskillend is. Dit is baie interresant om bietjie terug te kyk na die rolle wat vrouens gespeel het – selfs verder terug as vrouens soos Florence Nightingale.

‘n Baie interresante artikel in Resurgence kyk na die vroue van die Reformasie. Hierdie was ‘n tyd van die groot kanonne in die kerk soos Calvin, Luther, Cranmer en nog vele van dieselfde kaliber. Wat van die vrouens? In die artikel Awesome Woman of the Reformation deur Justin Holcomb noem hy van die heldinne van die era:

Katherine von Bora – ‘n Non wat later getrou het met Luther. Sy was bekend vir haar sin van humor, skerp tong en hardkoppigheid gelykstaande aan Luther sin.  Luther het haar “My Lord Katie” genoem.

Elisabeth Cruciger – Sy het aanvanklik haar tyd spandeer in ‘n klooster in Treptow. In 1522 of 1523 verlaat sy die klooster en trou met Caspar Cruciger (1524), hierdie is die eerste Protestante huwelik. As goeie vriendin van Katherine Luther is sy gereeld betrokke by Luther en Philip Melanchthon se “tafel debatte”. Sy skryf in 1524 die eerste Protestante gesang – wat baie kontroversiëel was siende dat vrouens nie normaalweg hierdie rol vervul het in daardie dae.

Jeanne d’Albert – Die koningin van Navarre en ‘n invloedryke leier van die Hugenote in Frankryk. Sy belyn haarself met Calvin en probeer om die skeiding tussen die Katolieke en die Protestante te oorbrug. As Protestant wys sy simpatiek teenoor die Katolieke en weier om teen hul op te tree.

Marie Dentière – Sy vlug uit ‘n klooster in Tournai na sy die leering uit die reformasie aanvaar (onwettig in beide die klooster en die staat se oë). In Strasbourg trou sy met ‘n priester, Simon Robert, en saam met hom versprei hul die reformasie na die area om Geneva. Na Robert wegval trou sy met Antoine Froment, self ‘n volger van die reformasie. In Geneva praat sy op straathoeke en in kroeë oor die reformasie. Geneva word later ‘n Protestante republiek. Sy het ook ‘n boek geskryf waarin sy die Geneva reformasie vervat.

Jane Grey – Op ‘n ouderdom van 16 weer die koningin druk af om haar te oortuig van Rome (Katolieke). Sy maak haar stand, succesvol, teen ‘n professor twee maal haar ouderdom op grond van teologies en Bybelse leering.

Olimpia Fulvia Morata – Haar pa, ‘n leerder van Calvin en Luther, moet vlug uit hul stad na die noorde van Italië. Olimpia floreer in haar Latyns en Grieks gedurend haar studies. Sy skryf aan alle gehore, aan die geleerdes en akademici skryf sy in Latyns en aan die minder geleerde vrouens in Italiaans. ‘n Stuk uit Dialogue between Theophilia and Philotima maak sy die punt dat geen sonde tussen ons en God kan staan nie:

“Don’t be afraid … No odor of sinners can be so foul that its force cannot be broken and weakened by the sweetest odor that flows from the death of Christ, which alone God can perfume. Therefore seek Christ.”

Elkeen van die vrouens, en soveel ander, het ‘n rol gespeel in die Reformasie. Hulle dien met oorvloed, vasberadenheid en oortuiging tot die uitbereiding van die koninkryk in dae van ‘n vervalle mensdom.

 

Ontevrede met Jouself?

Luther op die lewe hierdie kant van die ewigheid:

This life therefore is not righteousness but growth in righteousness;
not health but healing;
not being but becoming;
not rest but exercise.

We are not yet what we shall be, but we are growing toward it.
The process is not finished, but it is going on.
This is not the end, but it is the road.
All does not yet gleam in glory, but all is being purified.

via The Journey of Sanctification.